Solistički koncert povodom 35 godina umetničkog rada, 27. novembar 2004. godine. Centar "Sava", Beograd.

Srpski Orfej, Bora Dugić, dovodi u melodijsko harmonsko saglasje prohujale vekove, svetovne elemente, rodnih gora i polja sa pravoslavno molitvenim supstratom. Kroz njegovo umeće progovora duša narodna - ratar u polju, čobanin u planini, ljubavna čežnja, vilinski glasovni razvigor i muzička sublimacija beskrajne ravnine.

Bora Dugić je pesnik i svirač melanholične egzistencije konačnosti, čežnje za duhovnim, kosmički pročišćenim eteričnim sferama, tragalac uzaludnog napora dosezanja večnog života. Instrumentalna dela Bore Dugića zlatonosno spajaju davne ritmičko-melodijske balkanske naplave, sa umetnikovim snom o savršenstvu ni njegovim muzičkim promišljanjem, ovovremenskih, etičkih, i egzistencijalnih iskušenja, zasnovanih na posezanju za antičkim, harmonskim, idealom jedinstva kosmičnog, nadpojavnog i duhovno čulnog.

Orfičko predačko muzičko zaveštanje Bore Dugića, poput kakve ovovremene duhovne vage, stvaralački preoblikuje muzički iskon, što upotpunjuje i njegovo izvanredno izvođačko umeće.

Tiodor Rosić